Over het PEEL-model

Een veelgebruikt model voor het schrijven van een essay is het zogenaamde PEEL. Dit model helpt een alinea te structureren. Voor de drie assessments van het IB-curriculum (het IO, paper 1 en paper 2) werkt het PEEL-model bijzonder prettig.

PEEL is een Engels acroniem dat staat voor:

  • Point. Begin met een kernzin, die aangeeft wat in de alinea wordt betoogd of besproken.
  • Evidence/example. Hierna volgt een bewijs of een voorbeeld bij het point.
  • Explain. Vervolgens wordt uitgelegd hoe het bewijs of voorbeeld het point ondersteunt.
  • Link. Tot slot wordt de link gelegd tussen het point en de onderzoeksvraag van het essay.

Veel IB-leerlingen kennen het PEEL-model: veel scholen gebruiken het bij English A. Het is in eerste instantie een middel om de alinea’s van een essay te structureren, maar tegelijk doet het veel meer. De L van Link dwingt leerlingen een centrale idee of onderzoeksvraag te formuleren, en deze kapstok kan de leerling helpen om een goed begrip van de tekst te demonstreren. En de twee E’s (Example + Explain) dwingen de leerling een toelichting te geven en laten zich zo perfect verbinden met aandacht voor de authorial choices.

Van belang is wel dat de leerling kiest voor een zinvol point; de rest van de alinea borduurt hier immers op voort. Leerlingen hebben nogal eens de neiging een point op verhaalniveau te kiezen, maar het levert meer op als in de kernzin een verhaaltechnisch middel wordt geïntroduceerd. Het point is dan niet “het hoofdpersonage in deze tekst lijdt aan dementie” maar (bijv.) “de vertelinstantie is onbetrouwbaar”.

Het PEEL-model kan bij alle assessments van het IB-curriculum worden ingezet, denk ik. Niet alleen bij het essay (paper 2) maar zeker ook bij de literaire analyse (paper 1). Het model biedt zowel leerlingen als docenten een prettig houvast.

Pieter van der Vorm

Plaats een reactie